Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Σου είπα τόσες φορές πως σ'αγαπώ να το άκουσες άραγες ποτέ...φύλαξες ποτέ τα λόγια μου μέσα στην καρδιά σου ή την έκλεισες για να μη μπορέσουν οι σειρήνες της αγάπης να σε μαγέψουν...Ξέρεις πως είναι ένας άνθρωπος να ζεί και να αναπνέει καθημερινά μόνο και μόνο για να έχει την ευκαιρία να δει ένα σου χαμόγελο?....Έφυγα τώρα είμαι μακριά και αφήσα πίσω κάθετι δικό σου και ξέρεις είναι τόσο περίεργο μα πια δε με πονά να ζω χωρίς να βλέπω εσένα, το χρώμα τον ματιών σου που τόσο λάτρευα...υπάρχει όμως κάτι που ακόμα με πονα.... πως σου έδωσα εμένα την ίδια και για αντάλλαγμα πάλεψα με τον εγωισμό σου....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου