Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Θα ήμουν το λιγότερο αχάριστη αν έλεγα πως δεν γνώρισα την ευτυχία...αν έλεγα πως ποτέ μου δεν ένιωσα τη χαρά που προσφέρει η αγάπη ενός άλλου ανθρώπου..Ναι η καρδιά μου πληγώθηκε αν όχι όλες τις περισσότερες φορές...Κάποιες από αυτές με τσάκισε με γονάτισε και ένιωθα πως δεν υπήρχε γυρισμός..Κι όμως τα κατάφερα σηκώθηκα, στάθηκα στα πόδια μου και είπα "πάμε πάλι από την αρχή"...Και η καρδιά μου πάλι γεμάτη συναισθήματα και αντοχές προχώρησε και έκανε το επόμενο βήμα...Και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο...Έμαθε πια ήξερε και οι συνέπειες δεν είχαν το ίδιο βάρος...Ήξερε πια πως σημασία είχε η προσπάθεια και η ευκαιρία που έχει ο καθένας μας στο όνειρο και έτσι πορεύθηκε...Πέρασε καιρός και επιτέλους μπορεί και χαμογελά παρόλο που η μοναξιά την τιμά και δεν λέει στιγμή να την αποχωριστει..Κάθε μέρα που ξημερώνει είναι μια καινούργια μέρα που μπορεί να σου δώσει τα πάντα αρκεί να είσαι μέσα σου έτοιμος να τα δεχτείς!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου