Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010

Ακολουθώ το βαθύ χτυποκάρδι και αφήνομαι στη δίνη του....Νιώθω, πονώ αισθάνομαι τίποτα πια δε με φοβίζει,τίποτα δε με σταματά..Πάλευω κάθε μέρα με τα θηρία του μυαλού μου και πάντα βγαίνω νικήτρια..Η σκέψη σου αγκάθια τριαντάφυλλου που κάθε τόσο μου ματώνουν το νου,την καρδιά...Το πολεμώ, τα χέρια μου δε σταύρωσα ακόμα....Τα ίχνη σου σβήνω σιγά,σιγά όπως το κύμα μια όμορφη ζωγραφιά στην ακροθαλασσιά....

3 σχόλια:

  1. Το πολεμώ τα χέρια μου δεν τα σταύρωσα ακόμα...
    λόγια από μια δυνατή ψυχή, από άνθρωπο που ξέρει να αγαπά, να μάχεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή